G Ü N E Ş T A Ş I “Adlı şiirden bir bölüm” Madrid 1937 Plaza del Angel’de kadınlar Dikiş diken ve şarkı söyleyen oğullarıyla ve birden alarmın çığlığı ve onların çığlığı, yıkılan ve toz içinde sürünen evler, çatlayan kuleler, salya akan yüzler, ve kasırgası makinelerin, ben devinimsiz: çırılçıplak sevişen iki insan savunmak için bizim ölümsüz yanımızı, zamandan ve cennetten kopardığımız tayın, köklerimize dokunmak, dokunarak kendimize ulaşmak, kurtarmak için kalıtımızı, yaşamımızı çalan korsanlardan bin yüzyıl boyunca bu ikisi çıkardılar giysilerini ve öpüştüler çünkü bu çıplaklık, iç içe geçince zamanla çakışabilir ve dokunulmazlık kazanır, kimse dokunamaz onlara, kaynaklara giderler, ne Sen var ne de Ben, yarın, dün, adlar, orada gerçekten iki tek gövde olur, tek tin, ah bütüncül varlık… =========== Şiir: Octavio Paz Çeviri: Ali Cengizkan Octavio Paz : (31 Mart 1914 - 19 Nis...