S A R I S A B I R

Tığ deliğinden sızdı, karanlık.
Aramızdaki tek sınır,
bir tel kırmızı ibrişim...

Bir kızıl umut.


Cama vurdu gölgesi,
biçare sarı sabrımın...
Yoruldum, ne okumak, ne de yazmak geliyor içimden artık...


Camı açtım.
Gözlerine bahar düşmüş, bir genç kız,
bırakıverdi yaşama sevincini,

potadan içeri...

Azık peşinde;
Bir serçe kondu balkona, telaşlı adımlarla,
bir sincap yürüdü telefon telinde karşıya...

Bir anne sürdü, geleceği pusetinde…

 

el salladı geleceğe, 

çöp kamyonunun şoförü, kocaman yüreği ile...


Sildi yavuklum, gözümden damlayan tasamı, 
yasemin kokulu elleriyle...

... ve tekrar yazmaya başladım, geleceğe…

… ve başa döndüm.

Örmeye başladım

sarısabrımı,
bir tel kırmızı ibrişim, bir kızıl tığla...
=======================

Mehmet Enver Altın, 07 Nisan 2022, San Jose

 

https://iskenderiyekutuphanesi.blogspot.com.tr/